Ja, het bestaat. Het heet Ang Thong (Mu Koh Angthong National Marine). Het is een nationaal park ten noordwesten van Koh Samui. Het beschermde gebied omvat een oppervlakte van 102 km2 en bestaat uit 42 eilanden.

De kalkstenen rotsen op de eilanden zijn weelderig begroeid. Op de witte stranden staan wuivende palmen, de eilanden zijn omringd door koraalriffen. De kleur van het zeewater is turquoise.

Geniet van spectaculaire rotsformaties, wilde dieren, een ongekende fauna, geheime grotten en verborgen lagunes.

Het geheel lijkt bijna onwerkelijk, een soort sprookje. Het verhaal gaat dat Alex Gardner, schrijver van de bestseller ‘The Beach’, hier zijn inspiratie opdeed. Het boek is later verfilmd, met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol.



Reden voor de redactie van Thailandblog om wederom te gaan spitten in het archief en te surfen op het web. Van onze enorme fotodatabase selecteerden wij weer een aantal prachtige sfeerfoto’s van Thailand.

En nu maar hopen dat de toeristen weer de weg naar ‘Amazing Thailand’ weten te vinden!

Zonnige stranden, bergvolkeren, tempels, markten, winkels en restaurants. Waar vindt je meer mogelijkheden om een heerlijke vakantie te beleven? Ben je op zoek naar een sportieve uitdaging? Duiken, kajakken, rotsklimmen, watersport en wandelen, keuze genoeg in Thailand. Reizen naar Thailand staat garant voor een eeuwenoude cultuur en Oosterse mystiek. Van hostels voor budgetreizigers tot luxe resorts voor de verwende toerist, voor iedere budget is er een passende oplossing.

In Bangkok raak je niet uitgekeken. Schitterende tempels, kanalen en drijven marketen, chique winkelcentra en een bruisend nachtleven. Even buiten Bangkok vindt je de ruines van Aytthaya en de Birmaspoorweg in Kanchanaburi. De tropische stranden in het zuiden zijn oogverblindend mooi.

Bekijk de foto’s en je zult snappen dat iedere toerist zich thuis zal voelen in Thailand.

De geschiendenis van Wat Pho
Het oorspronkelijke centrum van Bangkok is Rattanakosin Island, een oud district waar de basis werd gelegd voor het huidige Bangkok. In 1782 verhuisde koning Rama I, oftewel Phra Boeddha Yot Fa Chulalok de Grote, van zijn paleis in Thon Buri op de westelijke oever van de Chao Phraya, naar de overkant van de rivier. De verhuizing was het begin van de bouw nieuwe architectonische hoogstandjes en het herstel van vele bezienswaardigheden waaronder paleizen, forten en tempels.

Een van de projecten was de uitbreiding van Wat Phodharam, een klooster uit het Ayutthaya-tijdperk naast het Grand Palace in Bangkok. Door de tempel flink uit te breiden moest het geheel meer aanzien krijgen. In 1788 werd er begonnen met de uitbreiding en restauratie. Het duurde meer dan zeven jaar voordat de werkzaamheden waren afgerond. Daarna werd de naam van de tempel veranderd in Wat Phra Chetuphon Vimonmangklavas. Tijdens het bewind van koning Rama IV werd de naam nogmaals aangepast in Wat Phra Chetuphon Vimonmangklaram.
Desondanks werd de tempel door de lokale bevolking aangeduid als Wat Pho.

Hoewel de tempel een erfenis is uit de periode van het bewind van koning Rama I, hebben de troonopvolgers van de Chakri-koningen het belang van de instandhouding van het oorspronkelijk ontwerp onderstreept door zorg te dragen voor het onderhoud van deze Koninklijke tempel.

Omvangrijke restauratie die 16 jaar in beslag nam
Een andere omvangrijke restauratie vond plaats tijdens het bewind van koning Rama III, die opdracht gaf tot een uitbreiding van het complex in zuidelijke en westelijke richting. Het bouwwerk werd in een periode van ruim 16 jaar uitgebreid met de hal waar het wereldberoemde standbeeld van de liggende Boeddha in huist. Tevens werd het complex uitgebreid met de Missakawan Tuin en gebedsruimtes. Wat Pho kon beschikken over een schat aan oude literatuur over de traditionele geneeskunde, en zo ontstond de eerste open universiteit van het Koninkrijk.

De liggende Boeddha, Phra Buddhasaiyas
Naast de historische schatten en de religieuze kunst die je in iedere hoek van de tempel tegenkomt, is Wat Pho vooral beroemd om zijn kolossale standbeeld van de liggende Boeddha oftewel: Phra Buddhasaiyas. De liggende Boeddha is ontworpen tijdens het bewind van koning Rama III. De achtergrond bij het vergulde beeld van 46 meter lang en 15 meter breed,  wordt opgesierd door prachtige muurschilderingen.
De voeten van het Boeddha beeld beslaan maar liefst drie bij vijf meter en zijn ingelegd met parelmoer. De afbeelding symboliseert het heelal omringd door 108 symbolen van voorspoed en geluk. Het patroon is een harmonieuze mix van Thaise, Indiase en Chinese religieuze symbolen.

Op het tempel terrein  van Wat Pho vindt je een rij van stenen pagodes gebouwd in traditionele Chinese stijl, die ‘tah’ genoemd word.

Wat Pho is tevens beroemd om de gelijknamige massageschool.

.

Kanchanaburi ligt slechts op 125 kilometer van Bangkok. Maar wat een verschil. De stad ligt op de plek waar de rivieren Kwae Noi en Mae Khlong samenkomen. Van hier tot aan de grens met Birma ligt het grootste oerwoudgebied dat Thailand nog kent.

Death-Railway

Natuurlijk, de Brug over de River Kwai moet je hebben gezien, zowel de film uit 1957 van David Lean als de werkelijke brug in Kanchanaburi. Al heeft deze niets met de (in Sri Lanka opgenomen) houten brug in de film te maken. De stalen brug in Kanchanaburi is afkomstig uit Nederlands Indië. Bij de aanleg van de Death Railway door de Japanners tussen Birma en de Golf van Thailand zijn vele tienduizenden gesneuveld, naar schatting 100.000 Aziatische dwangarbeiders en ruim 16.000 krijgsgevangen uit de JEATH-landen, Japan, Engeland, Amerika, Australië en Holland. Hun strijd tijdens de Tweede Wereldoorlog is weergegeven in het JEATH-War Museum en het World War II Museum.

Wellicht nog meer indruk maken de lange rijen goed onderhouden graven op de oorlogskerkhoven. Het is mogelijk over de brug te lopen richting Nam Tok. Je kunt ook de trein nemen, zeker een must voor spoorwegfanaten. Een rit met trein over de dodenspoorweg laat zien voor welk een bijna onmogelijke zaak de dwangarbeiders hebben gestaan. Eind november/begin december herdenken de Thai de geschiedenis met een ‘sound & light show’.

Erawan
Het Erawan National Park op ruim 60 kilometer afstand, is wellicht het meest bezochte natuurpark van Thailand. De meeste gasten komen voor de zevenarmige waterval, met het turkoois water volgens sommige de mooiste van Thailand. Camera en zwemkleding niet vergeten! En op doordeweekse dagen is het er niet zo druk. Veel

zevenarmige-waterval

minder bezocht wordt de grotere Huay Khamin Waterval in het Sri Nakharin National Park. De omgeving is wellicht minder romantisch, maar in ruil daarvoor krijg je tropische jungle met bijbehorende dieren als vogelspinnen en varanen.

Het stuwmeer is een waterplaats van jewelste, zeker voor zwemmers, roeiers en andere waterliefhebbers. Overigens: rondom Kanchanaburi is voldoende te zien om een paar dagen op een schitterende manier door te brengen. Een onvergetelijke ervaring is een bezoek aan de Wat Pa Luangta Bua, de zogenaamde ‘tijgertempel’, op ruim tien kilometer van Kanchanaburi. Ooit is een tijger bij deze tempel komen aanlopen; nu vinden enkele tientallen er een goedverzorgd onderdak. Van 14 tot 17 uur worden de meeste beesten gevoerd. Soms mogen bezoekers met deze beesten wandelen (aan de lijn).

Ook niet te missen: een tocht op een vlot over de rivier. Je kunt kiezen uit bamboe vlotten met een restaurant of een met een keiharde disco aan boord. Tip voor (ex) honeymooners: boek een nacht in het Kasem Island Resort. Dat ligt op een klein eiland in de Mae Khlong en is smaakvol opgezet. Een bootje haalt gratis van en brengt naar de vaste wal. Wat een zonsopgang over de rivier en wat een ontbijt aan de rand van het kabbelende water. En dit is slechts één van de mogelijkheden om hier te overnachten.

Foto’s: Hans Bos en Khun Peter

De Doi Suthep berg wordt door de Thai al ruim 1200 jaar beschouwd als een heilige plek. De oorspronkelijke bewoners, de Lua, geloofden dat de zielen van hun voorouders op de heuveltop leefden. Toen het boeddhisme werd omarmd door het Siamese volk, werd de berg werd het epicentrum van het heelal en het centrum van het Boeddhisme in Lanna.

De tempel werd gebouwd in de 14de eeuw in opdracht van Koning Geu Na en trekt het gehele jaar door veel pelgrims en toeristen.

De Wat Phra Doi Suthep tempel ligt op ongeveer 15 kilometer van Chiang Mai. Er twee manieren om dit heiligdom te betreden. De eerste: te voet, mits je fit genoeg bent om de 306 traptreden van een bijna verticale Naga (slang) op te klimmen. De andere optie is met een soort lift. De meeste mensen kiezen voor het laatste.

De onderstaande foto heb ik ter plekke gemaakt toen ik eind januari 2010 een bezoekje bracht aan de tempel.

Wat Phra Doi Suthep Thart (foto: Peter Janssen)

.

Wat Phra That Doi Suthep (foto: Khun Peter)

.

• CNNGO
• TELEGRAPH

Songkran 2010

Olifantje melken

 .