Khun Peter goes Thailand, deel 3.

Chiang Mai stond al een tijdje op mijn lijstje om te bezoeken. Eind januari ben ik er heen gevlogen. Wel met het idee om voor de terugreis de nachttrein naar Bangkok te kiezen. Ik had er goede verhalen over gehoord, dus ik wilde het zeker een keer uitproberen.
Zo geschiede het. Na een paar dagen Chiang Mai stond ik, op het pittoreske stationnetje van deze noordelijke stad, te wachten op de nachttrein naar Bangkok

Omdat de eerste klas zit/slaapcoupe (met airco) vol was, kozen we maar voor de tweede klas. Deze zit/slaap coupe had geen airco maar meerdere ventilatoren. Op zich geen slechte keuze. De Thai hebben namelijk de vreemde gewoonte om de airconditioning vrijwel altijd op vrieskou af te stellen. Met als gevolg een onaangename temperatuur die me bijna doet denken aan een gure herfstdag in Nederland. Hetzelfde geldt voor de intercity bussen met airco (1e klasse), neem een dik vest mee want het is er stervenskoud.

Het station van Chiang Mai is opvallend klein voor de tweede stad van Thailand. Wanneer je om je heen kijkt zie je zeker iets wat met panda’s te maken heeft. De panda’s van de Chiang Mai Zoo zijn wereldberoemd en een toeristische trekpleister van de bovenste plank. Wanneer je aankomt met trein in Chiang Mai zal je de panda’s niet over het hoofd zien.

Tranen voor de Koning

Op het station was een soort altaar voor de Thaise Koning opgericht. Een groot portret, veel bloemen, een tafel met stoel en een gastenboek. Mijn Thaise reisgezelschap, liet me weten dat ik een wens voor de Koning in het gastenboek mocht schrijven. ZKH is al geruime tijd ziek en verblijft al vele maanden in het hospitaal. Natuurlijk wenste ik hem daarom beterschap en een spoedig herstel.
Daarna zette zij zich aan de tafel en schreef een behoorlijk verhaal in het voor ons onleesbare Thaise schrift. Mijn gedachten dwaalde ondertussen af naar de vele beelden van uitzinnige Thai die hun geliefde Koning als een halfgod vereren. Ik begrijp ook steeds meer waarom. Hij is de stabiele factor in dit door politiek verscheurde land. De vader des vaderlands. De laatste hoop. Het enige gezag waar iedereen naar luistert en diep respect voor heeft.

Nadat ze haar gelukswensen en beterschap aan het papier had toevertrouwd, stond ze op. Ik zag een traan over haar lichtbruine wang rollen. “I have something in my eye”, verontschuldigde ze zich snel. Want emoties tonen in het openbaar is niet gebruikelijk in Thailand.
Ik vroeg wat ze had opgeschreven. Ze antwoordde dat ze hoopte dat hij duizend jaar oud zou worden en ze meende het echt. Ook zei ze iets wat me diep raakte. Op dat moment wist ik dat de liefde en het respect voor de Koning zo groot is dat wij dit nooit zullen begrijpen. Het is één van de vele mysteries die Thailand kent. Het is een andere dimensie die niet met enige ratio te verklaren is. Ik denk ook dat we dat zo moeten laten.

Backpackers

De trein arriveerde en we konden op zoek naar onze gereserveerde zitplaatsen. De Thaise treinen zijn opvallend praktisch ingericht. Je zit tegenover elkaar en je hebt daardoor de nodige privacy. Ook is er voldoende ruimte om je koffer kwijt te kunnen. Er is een gezamenlijk ruimte met wasbakken om je op te frissen of je tanden te poetsen. Zelfs het toilet was voor Thaise begrippen redelijk schoon en stonk niet eens, wat op zich al bijzonder is.

Het reizen per trein in Thailand is ook veilig er is op vrijwel iedere trein (toeristen) politie aanwezig. In mijn coupe waren veel backpackers en ook alleenreizende westerse vrouwen. In Thailand kan dat prima.

Na enige tijd komt er een Thai langs om je bestelling voor het drinken op te nemen. Je krijgt een menukaart en er is zelfs aan vegetariërs gedacht. Wij hadden al behoorlijk trek, dus maakte we onze keuze. Na enige tijd wordt er een lekkere maaltijd geserveerd. De Thaise cateringmedewerker zorgt voor een tafeltje en smullen maar.

De sfeer in de coupe was uitstekend. De backpackers hadden er duidelijk zin in, het goedkope Thaise bier werd in grote aantallen aangesleept. Het leuke van backpackers is dat ze snel contact leggen en binnen no-time avonturen en belevenissen met andere backpackers bespreken.

De Engelsman en mijn mooie buurvrouw

Een paar stoelen verder, maar precies in mijn gezichtveld, zat een rossige Engelsman van midden dertig met zijn ietwat iele Thaise vriendin. Het was warm en hij had een chronisch dorst.
Ik maakte me ernstig zorgen over de honderden andere passagiers in de trein want ik had het idee dat hij in zijn eentje de hele biervoorraad van Thai Railways aan het wegtikken was. Maar in tegenstelling tot veel andere Engelsen die vaak een kwade dronk hebben, bleef hij vriendelijk en vermaakte hij zich prima met zijn Thaise gezelschapsdame. Naarmate hij meer bier achter de kiezen had werd hij ook met de minuut meer verliefd op Lek, Nok, Fon of ze ook mogen heten. Voor een Thaise dame altijd een lastig dilemma omdat genegenheid tonen in het openbaar erg onbeleefd is. Maar gelukkig kon ze er goed mee omgaan en ik verwacht niet dat ze er een trauma aan over heeft gehouden.

Naast mij, gescheiden door het gangpad, zat een Amerikaanse rugzaktoerist. Ze had een Amerikaanse vader en een Franse moeder, zo vertelde ze me. Wel, ik kan je garanderen dat deze combinatie prima nakomelingen oplevert. Ze was vitamine voor mijn ogen.
Omdat ze geen idee had hoe het er aan toe ging in deze trein, vroeg ze van alles aan mij. Mijn Thaise metgezel wist gelukkig van de hoed en de rand en zo kon ik de Frans Amerikaanse schoonheid voorzien van allerlei nuttige informatie. Ik begon me ook steeds meer thuis te voelen ondanks het feit dat ik slechts een paar biertjes bij het eten had gedronken.

De Amerikaanse zou me prima passen als mijn Mia Noi dacht ik, toen ze me voor de zoveelste keer vriendelijk aankeek. Ik besloot het maar niet voor te stellen aan mijn Thaise vriendin. Ze zijn nogal jaloers en een ‘Butterfly man’ loopt het risico een keer wakker te worden als een soort Katoey, maar dan zonder tieten en zonder…, juist ja. Geen goed plan dus.

U2

Alles klopte aan deze treinreis, de sfeer, het gezelschap en het eentonige gedreun van de rails onder ons. Op mijn iPod luisterde ik naar de live versie van ‘Kite’ van U2 en zag het Thaise landschap langzaam aan me voorbij trekken. Hiervoor ga je op vakantie. De zeldzame momenten dat je wegzakt in een gevoel van totale ontspanning en je even erg tevreden bent met jezelf.

Naast eten, telefoneren en TV kijken is slapen ook iets wat mijn liefje standaard op haar ‘to do’ lijstje had staan. Ze vroeg aan mij een slaaptablet met het doel om op tijd onder de wol te gaan.. Die slaaptabletten kan je zo bij de farmacie kopen. Recept? Daar doen de Thai niet aan. Hoewel ik normaal prima inslaap heb ik toch altijd wel last van het tijdsverschil, die tabletjes komen dan goed van pas.

De medewerker van Thai Railways werd gevraagd om haar bedje klaar te maken. Omdat ik wist dat je bovenin het minste ruimte hebt en ik 186 cm lang ben, had ik de wat ruimere slaapplaats beneden, me al toegeëigend. Met een paar bewegingen en veel lawaai tovert de Rialwayman een prima slaapplek tevoorschijn. De stoel waar ik zojuist op zat had plaatsgemaakt voor een klein maar comfortabel bed.

De Engelsman, kieperde inmiddels zijn 10e halve liter naar binnen. Hij bekeek het tafereel van een afstandje en vroeg aan mij of ik soms moe was. Hij was duidelijk nog niet van plan om te gaan slapen. Ik ook niet en wees naar mijn Thaise vriendin. Het woord ‘lazy’ wat ik erbij gebruikte maakte direct veel duidelijk. Met een grote grijns zette hij de bierfles weer aan zijn lippen en greep zijn Thaise Fon of zo, stevig vast. Niet nodig volgens mij, want Fon loopt echt niet weg bij haar aangeschoten Engelse goudmijn.

Romances

Hoewel Thai over het algemeen wel vriendelijk zijn en een goed humeur hebben, neemt dat zienderogen af als ze honger of slaap hebben. Ik vond het dan ook prima dat ze boven mijn hoofd een dutje ging doen. Er was genoeg te zien en mijn aantrekkelijke buurvrouw was wel tot een praatje bereid. Er zouden ongetwijfeld wel meer vragen bij haar komen bovenborrelen en zo bleek ik ook nog nuttig voor haar.
Natuurlijk was ik ook benieuwd hoe lang de Engelsman het nog zou volhouden. Bij de jongens en meisjes backpackers had het bier inmiddels de juiste uitwerking en bloeide er allerlei romances op. Ik vroeg mij af of het de backpackers zou lukken om ongezien met zijn tweeën een slaapplaats te bezetten.

Toen ik het gordijntje wegtrok om mijn Thaise reisgenote nog even welterusten te wensen, zag ik dat ze al in een diepe slaap verzonken was. Zou ze dromen van een rijke farang die voor haar een mooi huis in Isaan laat bouwen?

Met enige regelmaat minderende de trein vaart. Soms stopte hij op een station, maar ook onderweg stond de trein om onduidelijke redenen een aantal keren stil. Ik genoot enorm van deze treinreis. Sterker nog het liet een bijzondere indruk op me achter. Hoewel mijn bed ook in gereedheid was gebracht kon ik half liggend het hele schouwspel volgen. Thai die druk aan het werk waren in de trein of zomaar langslopen. Backpackers die op ieder moment de polonaise konden inzetten. De Engelsman die op het laatst maar zelf naar de restauratiewagon waggelde omdat het hem te lang duurde voordat er nieuw bier werd aangevoerd. De Amerikaanse buurvrouw die tot mijn grote verdriet contact ging leggen met de backpackers en gedurende lange tijd in een andere coupe verbleef.
Ik verveelde me geen moment.

Naarmate het steeds later werd, er steeds meer gordijntjes dichtgetrokken werden en zowel de backpackers, de Engelsman als de Amerikaanse elders in de trein verbleven, besloot ik ook maar te gaan slapen. Het eentonige geluid van het spoor en de slaappil deden al ras hun werk.

Ontwaken

Het ontwaken in een slaaptrein is ook een belevenis op zich. Veel slaperige hoofden in het gangpad. Van privacy is op dat moment geen sprake meer. Wassen, plassen en omkleden. De nachtkleding moet plaats maken voor een schoon T-shirt. Tientallen mensen willen tegelijk gebruik maken van een paar wasbakken en de wc’s. Het roept herinneringen op aan een schoolreisje waarbij de hele slaapzaal opeens ontwaakt en in beweging komt.

De trein nadert de voorsteden van Bangkok en past zijn snelheid aan. De Railwayman heeft de meeste bedjes weer veranderd tot normale zitplaatsen. Ik hang af en toe uit het raam om niets te missen van de stad van minimaal 10 miljoen mensen die langzaam ontwaakt. De zwoele nacht wordt ingewisseld voor een nieuwe zonnige dag. De eerste oriëntaalse etensgeuren van buiten dwarrelen de coupe binnen. Ook vroeg in de ochtend moeten de Thaise magen gevuld worden. Traag maar onverstoorbaar vordert de trein haar route langs de Thaise sloppenwijken die tegen het spoor zijn aangebouwd. De geuren worden nu onsmakelijker, een rioollucht overheerst. We rijden door een gedeelte van Bangkok die je niet in de ‘glossy’ reisgidsen zult aantreffen. In de ‘Stad van de Engelen’ kan het contrast erg groot zijn.

Mijn engeltje is ook wakker en zet haar brede Thaise glimlach weer op. Heeft ze toch een fijne droom gehad, vermoed ik. Tot mijn stomme verbazing is zelfs de Engelsman vroeg uit de veren. Het is voor mij de eerste keer dat ik hem zonder bier zie. De backpackers weigeren wakker te worden. De alcohol is nog niet uitgewerkt. Ze leven nog even door in hun eigen backpackerswereld. Ook de Amerikaanse buurvrouw laat zich nog niet zien. Sinds haar toenadering tot de backpackers voel ik me minder belangrijk in haar leven. Jammer, dan maar weer naar buiten kijken, daar valt ook genoeg te beleven.

Afscheidszoenen

Gezien de geruime tijd dat we ons in Bangkok bevinden en het feit dat we nog steeds niet bij het eindstation zijn maakt maar weer eens duidelijk hoe immens groot Bangkok is. We stoppen af en toe. De bouwsels naast de rails zijn de onderkomens van de arme Thai. Zij wonen daar. Voor ons nog niet goed genoeg om je oude fiets te stallen. Het brengt je gelijk weer terug in de werkelijkheid.

De Railwayman is streng maar rechtvaardig voor de backpackers en mijn buurvrouw. Zelfs als je de taal niet verstaat is het duidelijk wat de bedoeling is. Wakker worden! De Amerikaanse is ook net uit bed, het aanzien meer dan waard en vraagt slaperig aan mij hoe lang het nog duurt voor we aankomen. Ik schat een half uurtje, maar het is een gok. Zij haast zich vervolgens om alles in gereedheid te brengen.

De coupe is slaapcoupe af. Het ziet er weer normaal uit, we zitten klaar voor de naderende aankomst. Telefoonnummers en e-mailadressen worden uitgewisseld. Een aantal vriendelijke afscheidszoenen of een afstandelijk “tot ziens”. De koffers worden gepakt, iedereen stapt uit en verdwijnt voorgoed in de anonieme menigte op het perron.

Gedurende een flink aantal uren vormden we een kleurrijke mengeling van verschillende individuen, zomaar bijeengebracht in een Thaise 2e klasse treincoupe op weg naar Krung Thep en een nieuwe bestemming.

De nachttrein van Chiang Mai naar Bangkok, het was de moeite meer dan waard….

Muay thai boxing, Thaise fascinatie voor geweld?

Door Khun Peter

Zo af en toe kom je iets opmerkelijks tegen. Hans had het al op Twitter gezet, een artikel in Bangkok Post met de titel: “Een gids voor de perfecte Thaise idioot”.

De columnist, Sawai Boonma, is zelf een Thai en hield de gehele Thaise natie een spiegel voor. Het resultaat: een opmerkelijk artikel met de nodige zelfkritiek. En tevens een analyse dat een belangrijk deel van de politieke problemen van het land aan de discutabele Thaise mentaliteit te wijten zijn.

Zijn Thai heilig?

Wanneer ik, als buitenlander en buitenstaander, deze verwijten zou maken dan was mijn email box ontploft. Voor veel lezers van dit blog zijn de Thai en Thailand heilig. Nou, voor mij niet. Ik vind het een prachtig land en de Thaise mensen erg vriendelijk. Maar wie zich wat meer in Thailand verdiept weet dat het land twee gezichten heeft. Het eerste zoals het lijkt en het tweede zoals het werkelijk is.

Veel toeristen zien alleen maar de vriendelijk lachende Thai en vinden het bijzondere ervaring. Expats krijgen vaak ook met de andere kant van de medaille te maken. Een expat maakte een keer de opmerking tegen mij: “hoe beter je de Thai leert kennen hoe meer ze je gaan tegenstaan”.

Vinger op de zere plek

De Thaise columnist Sawai Boonma, heeft lef en legt de vinger op de zere plek. Ik heb zijn uitspraken eens op een rijtje gezet, dat liegt het er niet om.

Een paar citaten uit zijn column:

• Thai hebben geen zelfkritiek, het ligt altijd aan een ander.
• Thai doen vrijwel alles uit eigenbelang of met het doel er uiteindelijk zelf beter van te worden.
• Thai zijn egoïstisch.
• Ze houden zich niet aan hun beloften, regels zijn er alleen als het ze zelf uitkomt.
• Ze noemen zich boeddhisten maar leven er niet naar.
• Zelfs monniken willen overal financieel beter van worden.
• Thai zijn lui.
• Gokken is een gemakkelijker manier om aan geld te komen dan werken.
• Prostitutie tiert welig.
• In plaats van werken kan je als jonge vrouw altijd nog met een gepensioneerde farang trouwen.
• Thai houden van praten maar kunnen niet luisteren.
• Ze hebben weinig begrip voor andermans standpunten.
• Goed samenwerken is een probleem.
• Thai vergeven gemakkelijk, ‘mai pen rai’ (‘het maakt niet uit’). Klinkt leuk, maar het is weinig rationeel en vooral een uiting van onverschilligheid.
• Thai klagen over wijdverbreide corruptie. Maar ze doen er weinig aan. Sterker nog, ze stemmen op corrupte politici in de hoop er zelf ooit beter van te worden.
• Uit onderzoek blijkt dat ze corruptie minder erg vinden als het jezelf ook voordeel oplevert.
• Zelfs 85% van de Thaise mannen heeft geen moeite met vreemdgaan, liegen en bedriegen.
• Uiteraard zullen ze dit nooit toegeven, want Thai zijn perfect en we worden heel boos wanneer een buitenlander kritiek op ons heeft.

Thaise fascinatie voor geweld

Ook Sjon Hauser (een Thailandkenner bij uitstek) maakt in zijn boek “Thailand, zacht als zijde, buigzaam als bamboe” regelmatig een opmerking over de twee kanten van de Thai.

Vooral de fascinatie voor geweld, die je terug ziet in menig Thaise speelfilm (veel moord en doodslag) en het keiharde Muay Thai boksen staan lijnrecht op het vreedzame Boeddhisme.
Komen we gelijk bij de vreemde interpretatie van de eigen regels. Raak nooit het hoofd aan van een Thai want dat is heilig. Maar tegen het hoofd aanschoppen mag wel en dat vinden de Thai prachtig (Muay Thai boksen).

Thailand heeft als het om moord, doodslag en verkrachtingen gaat, hogere misdaadcijfers dan andere Aziatische landen. Thai worden niet snel boos (‘losing fase’) maar als dat station is gepasseerd, komt er een vulkaan tot uitbarsting. Dan zie je een niets ontziende vorm van geweld.

De afgelopen weken is de hele wereld daar getuige van geweest.

Thailand

Door Khun Peter

Je zult maar een reis naar Thailand hebben geboekt. Of een vliegticket hebben gekocht. Stel dat je ook nog eens morgen of overmorgen wilt vertrekken. Is dat wel verstandig? Kan je kosteloos annuleren? Zoveel vragen en zoveel onduidelijkheid.

Calamiteitenfonds, wat nu?

Het Calamiteitenfonds is een soort verzekering bij ernstige calamiteiten zoals onlusten, oorlogen en natuurrampen. Bij (dreigend) ernstig gevaar kan je kosteloos je reis annuleren, wanneer je touroperator is aangesloten bij het fonds.
Gezien de ontwikkelingen vandaag in Thailand verwacht je dat het calamiteitenfonds de dekkingsbeperking uitbreidt tot geheel Thailand of tenminste ook voor Chiang Mai. Maar nee, geen nieuws van het calamiteitenfonds vandaag.

ANVR, een persbericht misschien?

De ANVR haastte zich, met een persbericht, om vooral duidelijk te maken dat het negatieve reisadvies afgegeven door het ministerie Buitenlandse Zaken van zondag 16 mei, Buitenlandse Zaken alleen betrekking had op Bangkok. De rest was/is veilig volgens de ANVR. Inmiddels is het ook onrustig in Chiang Mai en Isaan. Dat vraagt ook om een persbericht lijkt me. Want reizigers moeten toch goed geïnformeerd worden?

Een signaal van de reisbranche over Thailand zou netjes zijn

Kan je als touroperator nu nog zomaar je klanten naar Thailand sturen? Er is een avondklok. De pinnenautomaten zijn buiten werking gesteld. En de situatie is nog steeds erg gespannen. Onlusten kunnen zich uitbreiden naar andere steden.

Tot nu toe is het rustig in de zuidelijke toeristensteden zoals Phuket, Pattaya en Koh Samui. Maar blijft dat zo? Ingewijden weten dat veel Thai die werkzaam zijn in genoemde steden uit Isaan komen. De thuishaven van de Redshirt beweging. Wat als zij zich gaan roeren?

De Nederlandse touroperators zouden er goed aan doen om reizigers de mogelijkheid te bieden om de reis uit te stellen of om te boeken naar een andere bestemming. Thailand is nu niet het Thailand wat het zou moeten zijn. Van een ‘normale’ vakantie kan volgens mij geen sprake zijn. Daar kunnen de touroperators niets aan doen, maar de reizigers ook niet. Het calamiteitenfonds zou een gebaar kunnen maken door nu voor alle reizen naar Thailand een dekkingsbeperking te laten gelden. Gezien de huidige toestand is dat te rechtvaardigen.

Of gaat het vooral om de (financiële) belangen van de touroperators?

.

Topless zonnen in Thailand

Door Khun Peter

Een paar dagen geleden las ik in het Algemeen Dagblad dat topless zonnen helemaal uit is. Nog maar 5% procent van alle vrouwen laten het bovenstukje thuis als ze naar het strand gaan. Vooral jonge meiden houden liever de bikini aan. Alleen dames van boven de 50 maken er geen probleem van. Tja, maar daar zitten wij mannen dan weer niet op te wachten.

Topless zonnen in Thailand
Op Koh Samui zag ik slechts af en toe een vrouwelijke toerist zonder bovenstukje. Ik denk minder dan 1% van alle vrouwen op het strand. Jammer dat ze zich niet kunnen aanpassen aan de waarde en normen in het land die ze bezoeken. In Thailand is topless zonnen wel een taboe. De Thai zullen er niets van zeggen, niemand kwetsen weet je wel, maar ze stellen het echt niet op prijs.

Farang hebben geen manieren
Iets anders wat mij echt stoort zijn de kerels die het nodig vinden om met ontbloot bovenlijf op straat te lopen of nog erger in een restaurant te gaan zitten. Thaise mensen walgen hiervan. Ze vinden het zeer ongemanierd. Niet alleen de Thai overigens, ik vind het ook ongepast en onsmakelijk. Zit je lekker te genieten van je Thaise eten, kijk je tegen het dikke zweterige lichaam van een farang aan. Eet smakelijk.

Thai zijn nogal preuts
Een Thaise vrouw zul je nimmer topless zien zonnen. Thaise mensen zijn behoorlijk preuts. Dat strookt wellicht niet met het idee van de gemiddelde toerist, die de beelden van Walking Street of Patpong voor ogen heeft. Maar het beeld wat zij hebben van Thailand klopt bij voorbaat niet. Veel toeristen gaan naar de steden zoals Phuket, Pattaya Koh Samui en Bangkok. In de buurt van de hotels zitten ook de Beer- en Gogobars. De dames die daar de toeristen vermaken zijn geen afspiegeling van de gemiddelde Thaise vrouw.

Met de kleren aan de zee in
De meeste Thaise vrouwen zie je zelfs niet in de bikini op het strand. Als ze het water ingaan, doen ze dat meestal met kleren aan. Naast het feit dat ze preuts zijn is er nog een andere reden. Ze willen niet teveel zon op het lichaam. Thaise vrouwen vinden een lichte huidskleur erg mooi en ze doen er alles aan om zoveel mogelijk uit de zon te blijven. Mocht dat niet mogelijk zijn dan maar zoveel mogelijk kleding om het lichaam te bedekken.

Zijn Thai hypocriet?
Wie een relatie heeft met een Thaise vrouw uit Isaan zal verbaasd zijn hoe snel de dames veranderen als ze terug naar het geboortedorp gaan. Geen sexy kleding, geen kusjes en liefkozingen in het openbaar meer. Als je een beetje pech hebt moet je ook nog alleen in een hotel slapen.

Eenmaal terug in Isaan transformeren de dames naar voorbeeldige kuise dochters en dat terwijl ze een paar uur geleden nog geheel- of halfnaakt op een bar in Phuket stonden te dansen. Hypocriet? Ja, maar in Thailand is niets wat het lijkt. De dubbele moraal van een Thai is voor ons lastig te begrijpen. Een Thai praat er niet over. Wegkijken dan bestaat het niet. Daar komt bij dat de Thaise ouders vaak niet weten hoe dochterlief haar geld verdient. Dat zal ze ook een worst wezen als ze maar geld overmaakt.

Je bent te gast dus pas je aan
Volgens mij hoeft het voor toeristen niet veel moeite te kosten om je aan te passen aan het land waar je te gast bent. Dus niet topless zonnen en voor mannen geldt: trek een shirt aan als je in Thailand over straat loopt of in een restaurant zit. Mocht ik blote lichamen willen zien, dan ga ik wel naar een Gogobar.

.

Nee, ik ben geen ‘f’ vergeten in het één na laatste woord. Thaise vrouwen hebben vaak vreemde voornamen. Naar onze begrippen dan. Dat kan tot enige hilariteit leidden zoals in het bovenstaande geval.

De Thaise vrouw met de naam ‘Soa’,  is ook nog eens Bargirl van beroep. Dat lijkt me niet handig voor de klandizie.

"Hello, my name is Soa"

 “Hello handsome man, you buy me drink? My name Soa. I love you long time”. Voor de zekerheid dan maar drie condooms over elkaar heen.

Het meest grappige zijn de korte Thaise namen. Vaak maar drie letters, hierdoor krijg je al snel vreemde associaties met onze Nederlandse taal. Soms is de vertaling naar het Engels ook wel komisch. Ik zal wat voorbeelden geven.

Eerst maar even wat Thaise vrouwennamen die geen betekenis hebben, maar toch wel bijzonder zijn:

Aom, Aum, Da, Dao, Fon, Ket, Kik, Koy, Jep, Jit, Na, Oo, Phu, Pu, Rin, Sri en Tan. Deze worden al leuker in het Nederlands: Kan en Nok

Hier wat namen voor Thais vrouwen die in het westen toch echte ‘jongensnamen’ zijn:

• Lex
• Pim
• Tom
• Jip
• Sam
• Simon

Wat dacht je van dierensoorten? Het zou niet snel bij me opkomen mijn dochter zo te noemen, alhoewel die laatste:

• Koe
• Mot
• Rat

Enkele Thaise vrouwennamen die in het Engels ook een betekenis hebben:

• Bee
• Cash
• Join
• May
• Oil
• One
• Trip
• Kittyporn (deze was gewoon leuk)
• Pop
• Gun
• Note
• Gone

Deze Thaise meisjesnamen lijken me niet erg handig in het Bargirl circuit (of juist wel):

• In
• Nat
• Nu
• Tit
• Soa
• Lek
• Tuk
• Ple
• Po
• Sap
• Noo
• Boom

Namen die voor verwarring kunnen zorgen. Deze zeker, wanneer je in het bijzijn van anderen jouw Thaise vriendin roept:

• Pa
• Mam
• Oom

Ik zou het lijstje graag aanvullen met namen die ontbreken. Dus beste lezers verras me met meer bijzondere Thaise vrouwennamen.

.

Probeer de Thaise cultuur niet te snappen, want dat lukt je toch nooit. Niets is wat het lijkt in Thailand. Altijd maar die glimlach, elkaar niet kwetsen, geen gezichtsverlies. Maar die regels zijn weer geen regels als het niet uit komt. Snap jij het nog? Nee, ik ook niet. Probeer het ook maar niet.

Net zoals de politiek in Thailand. Roden en Gelen. Dat is gemakkelijk denk je dan. Of een veldslag tussen het leger en rode demonstranten. Ook nog te begrijpen.

Niets is wat het lijkt

Dan vallen er opeens doden. Militairen die op ongewapende burgers schieten, nee dat is niet goed.

Er duiken videobeelden op. Van mannen in het zwart met wapens. Van granaten die ontploffen tussen militairen. En het filmpje van een roodhemd met een vlag, die door zijn hoofd word geschoten. Schokkend!

Wie vermoord nu wie? Wie schiet op wie? Mogen militairen die met granaten worden getroffen terugschieten? Zijn de rode slachtoffers wel door militairen doodgeschoten? Of waren dat ook de mannen in het zwart?

Wie zijn trouwens die mannen in het zwart? Horen ze bij de roden? Bij de gelen? Terroristen? Wie vertegenwoordigen ze? Een machtsstrijd in het leger? Moordenaars ingehuurd door Thaksin? De Thaise elite die baat zou hebben bij instabiliteit? Worden ze ingezet om de roden in diskrediet te brengen?

Niets is wat het lijkt in Thailand. Zullen we ooit een antwoord krijgen?

.

.

‘Suk-San Wan Songkran’. Vandaag is in Thailand het nationale zuip- en watersmijtfestijn begonnen, oftewel Thais Nieuwjaar. Songkran was oorspronkelijk bedoelt om Boeddha te eren en te vragen om een goed regenseizoen met een overvloedige oogst. Huize Thai wordt schoongemaakt en ouders en grootouders worden bedankt en respectvol geëerd.

Minder respectvol gaat het er op straat aan toe. Drie dagen lang water smijten en je klem zuipen. De komende dagen vallen er meer doden in Thailand dan bij alle rellen in de afgelopen honderd jaar bij elkaar. Om het maar even te illustreren: 373 doden, 4.332 gewonden in 2009. Bij vrijwel alle verkeersongevallen, want daar hebben we het hier over, was drank in het spel.

En dat is nog niet alles. Over negen maanden worden er, o.a. in Isaan, veel Thaise tieners verblijd met een kindje. De vader smeert hem vervolgens want hij heeft geen zin in al die verplichtingen en moeder gaat als Bargirl aan de slag in Pattaya of  Phuket. Baby wordt door ma of oma opgevoed. Tot hier een beknopte uitleg over Songkran, welkom in Thailand.

Nog meer ‘Suk-San Wan Songkran’ en wel bij de roodhemden. Ditmaal schoten zij op elkaar, met waterpistolen wel te verstaan.

De gelen kunnen er ook wat van. Gisteren begon legerleider Anupong Paojinda al met modder te gooien richting Abhisit. Hij liet duidelijk weten dat de premier niet meer van deze blunders moest maken.

Daarna nog meer water, een koude douche zelfs voor Abhisit. De kiescommissie in Thailand vond dat de politieke partij van Abhisit moest worden ontbonden. De partij zou illegale donaties hebben ontvangen. Thaksin zal ook nat geworden zijn na het horen van dit nieuws, in zijn broek gepist van het lachen.

Kortom veel water, drank en Sanuk de komende dagen in Thailand. Helaas zullen 21 mensen er niet meer bij zijn…

Songkran

.

Lekker nat met Songkran

.

Respect met Songkran

.

Zelfs de ladyboys worden nat

Regelmatig ontvangt de redactie van Thailandblog reacties van bezoekers met de vraag: “hoe ontmoet ik een leuke Thaise vrouw?”. Met daarbij de uitdrukkelijke vermelding dat ze niet op zoek zijn naar een bargirl. In dit artikel gaan we in op het fenomeen: online daten met Thaise vrouwen.

Wat is online dating?
Dankzij internet is de wereld een stuk kleiner en sneller geworden. Er zijn overal handelsplaatsen ontstaan en andere ontmoetingsplaatsen voor vraag en aanbod. Het klinkt oneerbieding maar ook een datingsite is een soort marktplaats voor vraag en aanbod.

Thai dating

Wikipedia geeft de volgende definitie: onlinedating of internetdating is een Engelstalig begrip waarmee dating via het internet wordt bedoeld. De gemaakte afspraakjes hebben (meestal) als gemeenschappelijk doel een vriendschap, liefdes- of seksrelatie.

Is internetdating geschikt om een Thaise vrouw te vinden?
Jazeker, steeds meer Thaise vrouwen kiezen voor internetdating om een westerse man te vinden. Er zijn genoeg Thai die graag in contact willen komen met een farang. Het gaat dan om ‘normale’ Thaise vrouwen. Eigenlijk is internetdating de enige mogelijkheid om een westerse man te ontmoeten. Een fatsoenlijke Thaise vrouw zal nooit een farang zo maar aanspreken. Als dat wel gebeurt heb je te maken met een (ex)bargirl. Op datingsites vindt je Thaise singles van over de hele wereld die op zoek zijn vriendschap, liefde en een huwelijkspartner.

De voordelen van online dating met een Thaise
Een belangrijk voordeel is dat je op een aantal criteria kan selecteren. Denk daarbij aan leeftijd en opleiding. Ook heb je de mogelijkheid om meer van haar achtergrond te weten te komen. Gezien de grote cultuurverschillen is het zeker raadzaam om te kijken of er voldoende raakvlakken zijn om een vriendschap of relatie aan te gaan met een Thaise vrouw.

Een aantal waardevolle dating tips

• Bescherm je anonimiteit. Geef niet te snel persoonlijke informatie, dat kan altijd nog.
• Wanneer je een profiel aanmaakt zorg er dan voor dat belangrijke persoonlijke informatie zoals telefoonnummers en adresgegevens nooit in je profiel komen te staan.
• Ook al vraagt je online vriendin om persoonlijke gegevens, wees op je hoede en geef deze pas wanneer je 100%
  

  Dating Thaise vrouwen

  zeker bent dat het betrouwbaar is. Financiële gegevens zoals rekeningnummers en dergelijke, dien je natuurlijk nooit aan iemand te verstreken die je nog nooit ontmoet hebt.

• Maak een speciaal email account (gmail of hotmail) aan voor online dating. Dit maakt het eenvoudiger om je te beschermen tegen ongewenste email en email stalking.
• Schroom niet om veel vragen te stellen. Je moet eerst aftasten en weten wat voor vlees je in de kuip hebt. Als iemand wisselende antwoorden geeft op dezelfde vragen, dan kan een onbetrouwbaar persoon zijn. Maak notities als je iets verdacht vindt.
• Wees er ook op voorbereid dat er Thaise vrouwen zijn die na een tijdje een zielig verhaal gaan ophouden en je om geld gaan vragen. Moeder ziek, vader dood, buffel kreupel, broertje in het ziekenhuis en ga zo maar door. Hoe lief en betrouwbaar ze ook overkomt, ga er niet op in. Al gaat het maar om relatief kleine bedragen, begin er niet aan. Er zitten ‘rotte appels’ tussen die jou proberen op te lichten. Geld sturen naar iemand die je nog nooit ontmoet hebt is niet verstandig, laat je hoofd niet op hol brengen. Mocht je toch graag geld sturen naar een onbekende, dan geef ik je mijn emailadres wel even .
• Meld misbruik en verzoeken om geld, direct bij de beheerder van de datingsite.
• Er zijn betrouwbare en minder betrouwbare datingsites. Maar zelfs betrouwbare datingsites kunnen nooit garanderen dat de leden ook betrouwbaar zijn.

Welke datingsites kan je bezoeken om Thaise vrouwen te ontmoeten?
Er zijn er genoeg op internet te vinden. Ik heb ze niet allemaal uitgeprobeerd maar je kunt wel de conclusie trekken dat de grotere en meer professionele datingsites ook wat meer betrouwbaar zijn. Harde garanties kan niemand je geven. Als je niet succesvol bent met internetdaten, hoeft dat niet aan de datingsite te liggen. Misschien werkt het niet voor jou om wat voor reden dan ook.

Mijn persoonlijke top drie van Thaise datingsites:

1. Asia Friend Finder
2. Thai Love Links
3. Thai Love Lines

Thai love lines

Is internetdating gratis?
Een eerste inschrijving is meestal gratis. Wel zijn er dan beperkingen in de functionaliteiten. Als je serieus wilt internetdaten is een betaalde lidmaatschap wel een goede optie. De kosten vallen mee en je kunt veel meer met je datingaccount.

Binnenkort zal ik wat dieper op dit onderwerp ingaan. Denk daarbij aan een datingsite review, online dating tips spediaal voor Thaise vrouwen en ervaringen van anderen.

Tot die tijd, veel plezier met daten en wellicht ontmoet je jouw Thaise droomvrouw!

.

In de Telegraaf las ik vandaag een stukje van Jos van Noord. Een oud Azië correspondent van dezelfde krant. Wederom een heerlijk stukje Thailand promotie maar mijn nekharen gingen toch overeind staan. Ik heb niets tegen Thailand promotie, sterker nog het feit dat ik vele uurtjes steek in het bijhouden van dit blog zegt genoeg. Je moet wel gek zijn om dat te doen. Ik zit in de avonduren na mijn werkdag verhaaltjes te typen voor dit blog, terwijl ik ook onderuitgezakt met een glas bier voor de tv kan hangen.

Love farang

Natuurlijk is Thailand prachtig en is de bevolking aardig en beleefd. Ik wil die zin wel 10 keer herhalen als ik in ruil daarvoor een snoepreisje krijg aangeboden. Maar als je in een column zo duidelijk laat blijken niet objectief te zijn dan wordt het tenenkrommend.

Ik citeer uit het artikel:

“Omdat ik wat jaren geleden, bij mijn afscheid van Bangkok als Azië-correspondent van deze krant, door de Thaise regering werd benoemd tot ’Vriend van Thailand’, was ik hier afgelopen week uitgenodigd (!) te komen kijken hoe de zaken ervoor staan in dit wondermooie koninkrijk van de vriendelijkheid.

Er zijn in het regeringscentrum van Bangkok al enige dagen demonstraties, niet zo vreemd in deze ontluikende democratie, waar tegenwoordig iedereen onderwijs krijgt en, letterlijk, een stem heeft. Het verloopt allemaal beminnelijk en vreedzaam.”

Een snoepreisje naar Thailand maken is prima, maar dan de feiten verdraaien om vooral ook een vliegticket voor de volgende keer niet mis te lopen, gaat mij wat ver.

Jos weet ons te melden dat iedereen in Thailand nu onderwijs krijgt. Wie de werkelijke situatie kent in Thailand zal spontaan in de lach schieten. En al zou het kloppen dan zegt het nog niets over de kwaliteit van het onderwijs in Thailand, wat echt bedroevend is.

Lees de reactie van Guido die in Thailand woont, op een eerder artikel van mijn hand:

“Onderwijs Peter? Net een staaltje van geen, meegemaakt. Thai en Cambodians in de landbouw, op zich al vreselijk. Salaris 3 euro per werkdag. Ik stelde de vraag of de kinderen op de farm ook onderwijs kregen. Antwoord was; eh nee, de kinderen passen op de kleinere kinderen en de baby’s want de mamma’s werken ook op het veld.

Een ander stukje uit de proza van Jos: “de demonstraties verlopen beminnelijk en vreedzaam.”

Ja hoor, nog even en de redshirts en yellowshirts lopen samen de polonaise en omhelzen elkaar. Ook vergeet Jos te melden dat er bij dit ‘vreedzame protest’ al diverse gewonden (militairen) zijn gevallen bij bomexplosies.

Fijn dat je het zo voor Thailand opneemt, Jos, maar wat krom is blijft krom. Ook al probeert iemand het recht te praten.

.

Ze werden gevreesd, het rode leger van domme boeren uit Isaan. Simpele zielen die uitsluitend voor geld wilde protesteren. Sukkels die blind achter de miljardair en beroepsoplichter Thaksin aanlopen. Ze zouden Bangkok platbranden. Het vliegveld zou bezet worden, de toeristen zouden gillend Thailand uitvluchten. Een burgeroorlog op zijn minst. Doden, gewonden en kreupelen zouden er vallen. Chaos, anarchie en onrust in het mooie vredelievende Thailand.

Respect-voor-de-rooien (foto: Bangkok Post)

En als de rooien eenmaal aan de macht zouden komen zou het helemaal uit zijn met de pret. Alle expats werden dan het land uitgeflikkerd. Thaksin zou terugkomen om Thailand voor 100 baht aan Cambodja te verkopen.

De Gelen scheten in de broek. Het zou toch niet zo kunnen zijn dat die simpele boeren er voor kunnen zorgen dat zij hun rijkdom moeten gaan delen. Nee, dat is toch ondenkbaar? Dat ze moeten stoppen met het verdelen van de matsbaantjes.

Maar niets van dit…..

De rooien zijn net normale mensen. Geen geweld, geen wapens, geen rotzooi. Muziek, zingen, af een toe een optocht. Geen ellende. Hoe is het mogelijk?

Misschien zijn het wel geen domme boeren, maar mensen die willen dat er naar hun geluisterd word. Die het gevoel krijgen dat ze ook meetellen. Die ook een normaal bestaan willen, voor hun kinderen en voor zichzelf. Want het gaat toch goed in Thailand? De economie kan zelfs met 5% groeien. Prachtig. Maar de boer in Isaan zal er weinig profijt van hebben. De rijken worden rijker en de armen armer.

Nee, ik ben geen communist, zelfs geen socialist. Maar een mens met gevoel. En sympathie voor de boer die iedere dag krom staat in zijn rijstveld voor een paar centen.

Als je zo’n klote leven leidt en dan ook nog in staat bent om geweldloos te protesteren, dan heb je mijn steun!

Respect voor de rooien!

.

.